Hashimoto to choroba z grupy chorób autoimmunizacyjnych. To stan zapalny całego organizmu w procesie którego układ odpornościowy, który pierwotnie powinien Cię chronić przed wszelkimi patogenami, zaczyna zwracać się przeciwko sobie, i błędnie identyfikuje swój narząd, czyli Twoją tarczycę jako intruza. Atak na tarczycę polega na produkcji przeciwciał, które ją sukcesywnie niszczą, ostatecznie przyczyniając się do rozwoju niedoczynności gruczołu tarczycy.
Ok 90% przypadków niedoczynności tarczycy wynika właśnie z choroby Hashimoto!

Najczęstsze objawy:
– problem z pamięcią i koncentracją,
– zaburzenia miesiączkowania,
– wypadanie włosów,
– przesuszona skóra (zwłaszcza na łokciach i kolanach),
– osłabione paznokcie,
– opuchlizna,
– chroniczne zmęczenie,
– zaparcia,
– przyrost masy ciała,
– nietolerancja zimna.

Sama suplementacja Letroxem czy Euthyroxem, czyli syntetycznym hormonem tarczycy bez jednoczesnej zmiany stylu życia często jedynie poprawia parametry diagnostyczne bez znacznego wpływu na samopoczucie.

Co przyczynia się do rozwoju Hashimoto?
Do dziś nie została jeszcze ustalona jednoznaczna etiologia rozwoju choroby. Badania wykazały, iż genetyka stanowi jedynie około 25% szans na wystąpienie zaburzenia autoimmunizacyjnego. Oznacza to, że pozostałe 75% może mieć UWARUNKOWANIA ŚRODOWISKOWE, czyli jest to Twój styl życia, dieta, stres, itd. Oczywiście, u każdego przyczyna rozwoju Hashimoto może być inna.

1. Biorąc pod uwagę, że Hashimoto to choroba układu odpornościowego należy szczególnie ZADBAĆ O JELITA, gdyż to właśnie w nich znajduje się 80% układu immunologicznego. Rozszczelnione jelita są bezpośrednią przyczyną przenikania toksyn, groźnych drobnoustrojów a także częściowo tylko strawionych resztek pokarmu do układu krążenia. W rezultacie daje nam to: ogólnoustrojowy STAN ZAPALNY. Zaburzona homeostaza ekosystemu jelitowego wpływa również na zmniejszone wchłanianie składników odżywczych co skutkuje wieloma niedoborami, co w Hashimoto jest dość częstym zjawiskiem. W wielu przypadkach prawidłowe wsparcie jelit (dieta i celowana probiotykoterapia pod okiem specjalisty) przynoszą dużą poprawę stanu zdrowia.

2. Stres jako aktywator
Przewlekły stres fizyczny czy emocjonalny, wpływa na zaburzenia funkcjonowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), czyli obniża funkcje podwzgórza oraz przysadki, tym samym zakłóca prawidłową pracę tarczycy, a hormony stresu blokują właściwą konwersje T4 do T3. Może dojść do sytuacji, gdy pod wpływem stresu T3 zacznie przekształcać się do rT3. Stres również aktywuje ukryte infekcje.

3. Sprawdź infekcje
Epstein-Barr
Pasożyty bytujące w przewodzie pokarmowym w znacznym stopniu uszkadzają jelita, powodują rozszczelnienie jelit co w efekcie prowadzi do rozwoju chorób o podłożu autoimmunizacyjnym. Przyczyniają się również do powstania nietolerancji pokarmowych.

4. Toksyny, czyli metale ciężkie, mykotoksyny, chemikalia.

Jaką należy wykonać diagnostykę?
– TSH, hormon produkowany przez przysadkę mózgową, który kontroluje produkcję hormonów wytwarzanych przez tarczycę
– FT3 i FT4, – hormony tarczycy
– Opcjonalnie RT3 – forma odwrócona T3, nieaktywna forma hormonu tarczycy, która przyłącza się do receptorów FT3, spowalniając procesy metaboliczne
– Anty-Tg
– Anty-TPO
– Badanie USG

Znaczenie diety w Hashimoto
Kluczowe znaczenie w przebiegu choroby ma prawidłowa dieta. Niesamowicie istotne jest zaadresowanie wszystkich produktów inicjujących stan zapalny w organizmie i ich eliminacja, co w rezultacie może doprowadzić do remisji choroby. Nie istnieje jeden konkretny schemat postępowania w Hashimoto. Każdy reaguje inaczej na daną zmianę w diecie czy włączenie konkretnego suplementu.

Następnym ważnym aspektem, jest celowana, spersonalizowana suplementacja. Ustalana na podstawie wyników badań i samopoczucia pacjenta.

Wśród najczęściej stosowanych leków wymienia się Letrox lub Eutyrox. Należy jednak pamiętać, iż w swoim składzie zawierają jedynie nieaktywną postać hormonu, czyli T4, który musi być przekonwertowany do postaci aktywnej T3. Niestety stan zapalny skutecznie zakłóca tą transformację, dlatego ratunkiem okazują się być leki zawierające w swoim składzie T3, np. Cytomel lub T3 i T4, np. Novothyral. Zaznaczam, że wybór leków, należy dostosować indywidualnie z lekarzem prowadzącym.